De lucht is bij een laag staande of opkomende zon vaak rood of oranje gekleurd door het effect van Rayleighverstrooiing.
Bij een hoog staande zon wordt door deeltjes in de atmosfeer blauw licht verstrooid waardoor wij de hemel overdag als blauw zien.
De overige golflengtes blijven in de stralen van de zon zodat de zon een iets gelere kleur krijgt. Echter bij een laag staande zon wordt ook het rode licht verstrooid wat de hemel rond en lager dan de zon rood kleurt. Overigens is dit effect beter bij zonsondergang te zien doordat de lucht aan het einde van de dag meer stof bevat waardoor de verstrooiing sterker is.

Het blauwe uur is de benaming voor het verschijnsel dat 's ochtends, het uur voor zonsopkomst en 's avonds, net na zonsondergang bij bepaalde omstandigheden de lucht en de omgeving een blauwe kleur aannemen. Het blauwe uur is een onderdeel van de schemering en duurt meestal slechts een tiental minuten.
De naam is ontstaan uit het Frans: l'heure bleue.

De periode moet niet verward worden met het "gouden uur" genoemd naar de Engelse term golden hour (ook wel magic hour).
Dat is namelijk het uur na zonsopkomst of voor zonsondergang; het licht heeft dan een warme, goudachtige kleur.

In de fotografie (vooral van architectuur) is deze periode geliefd omdat het licht een bijzondere kwaliteit heeft en verlichting in het gebouw dezelfde sterkte heeft als het licht buiten.
Verder is het licht zeer zacht met een warme tint waardoor de huid beter wordt weergegeven. Daarnaast is er tijdens het blauwe uur nog een duidelijk contrast tussen de gebouwen en de lucht. Later op de avond, als de lucht donkerder is geworden, zijn de contouren van de gebouwen niet of nauwelijks meer zichtbaar, wat het fotografisch minder aantrekkelijk maakt.


Bron: Wikipedia
Zonsopkomst - Zonsondergang